ABOUT
CV
PAINTINGS 2026
PAINTINGs 2025
paintings 2024
Contact
ma.ringelesteijn@gmail.com
Instagram: @mar1ieke
Marieke van Ringelesteijn (b. Rotterdam, 2002) is a painter currently living in Antwerp.
ARTIST STATEMENT (ENG)
In my painting practice, I explore the countryside where I grew up. I create landscape paintings in which emotion and material come together. The countryside appears in the form of an abstract and intuitive visual language that depicts my personal connection to this environment.
A painting usually begins with a classic landscape structure: blue over green. I typically create ten to twenty canvases in a single session. This gives me ample room to work in an exploratory manner with the material: oil paint. I apply paint in many different ways: with brushes or sponges, with paper or pieces of fabric, sometimes by tossing and sometimes directly with my fingers. The thickness of the paint also varies. I often start with thin layers and build up to thicker ones, until a wide range of depth, color, and texture emerges. I also use oil pastels for added texture and depth. Layers are applied and removed, leaving traces of previous choices visible. During the creative process, I try not to judge or exert too much control over the material.
The farm is my primary source of inspiration for image, form, and color. For the use of oxide red, yellow-green, brown, cobalt blue, and various shades of green, I draw inspiration from tractors, agricultural machinery, fields, cornfields, and farms. These objects also form the basis of my visual language. Instead of making a direct translation, I abstract them into curls, circles, and lines until they are recognizable only to me.
A common color that stands out in my paintings is bubblegum pink. This color is not readily associated with the countryside. By using this color, I place myself back in the landscape, in my search for connection with the countryside.
The tension that arises within the material and between colors and forms reflects the tension I experienced in my youth. On the one hand, I often felt protected and content, surrounded by nature and my family. On the other hand, I was often isolated and longed for connection. The peace began to feel like loneliness and, over time, turned into isolation. This tension caused me to long for refuge in a different environment. The countryside became a stifling place and felt like a corset being tightened ever more.
The painful feelings from my youth do not detract from the nostalgia I feel for this place and the urge to translate it. In my work, man, nature, and machine meet. Machines disrupt the landscape, yet are simultaneously used to create new life. I attempt to capture the ambiguity of this environment through materials and paint in layered and expressive canvases. In doing so, I show that beauty and pain can coexist.
In mijn schilderpraktijk onderzoek ik het platteland waar ik ben opgegroeid. Ik maak landschap schilderijen waarin emotie en materiaal samenkomen. Het platteland verschijnt in de vorm van een abstracte en intuïtieve beeldtaal die mijn persoonlijke verbondenheid met deze omgeving verbeeldt.
Marieke van Ringelesteijn (Rotterdam, 2002) is een schilder woonachtig in Antwerpen.
ARTIST STATEMENT (NL)
Een schilderij begint meestal met een klassieke landschapsstructuur: blauw boven groen. Ik maak in een sessie meestal tien tot twintig doeken achter elkaar. Dit geeft mij veel ruimte om onderzoekend te werk te gaan met het materiaal: olieverf. Ik breng verf op veel verschillende manieren aan; met kwasten of sponzen, met papier of lapjes textiel, soms gooiend en soms direct met mijn vingers. Ook de dikte van de verf verschilt. Vaak begin ik met dunne lagen en bouw ik op naar dikkere lagen, totdat er een breed scala aan diepte, kleur en textuur ontstaat. Ook gebruik ik oliepastelkrijt voor meer textuur en diepte. Lagen worden aangebracht en verwijderd, waardoor sporen van eerdere keuzes zichtbaar blijven. Tijdens het maakproces probeer ik niet te oordelen of te veel controle te hebben over het materiaal.
De boerderij is voor mij de belangrijkste inspiratiebron voor beeld, vorm en kleur. Voor het gebruik van oxyderood, geelgroen, bruin, kobaltblauw en verschillende groentinten laat ik mij inspireren door tractors, landbouwmachines, akkers, korenvelden en boerderijen. Deze objecten vormen ook de basis voor mijn beeldtaal. In plaats van een directe vertaling te maken, abstraheer ik ze tot krullen, cirkels en lijnen totdat ze alleen nog voor mij herkenbaar zijn.
Een veelvoorkomende kleur die afsteekt in mijn schilderijen is kauwgomroze. Deze kleur wordt niet snel geassocieerd met het platteland. Door deze kleur te gebruiken, plaats ik mezelf terug in het landschap, in mijn zoektocht naar verbinding met het platteland.
De spanning die ontstaat binnen het materiaal en tussen kleuren en vormen, verbeeldt de spanning die ik in mijn jeugd ervoer. Aan de ene kant voelde ik me veelal beschermd en behagen, omringd door de natuur en mijn familie. Aan de andere kant was ik vaak afgezonderd en verlangde ik naar verbinding. De rust begon te voelen als eenzaamheid en veranderde na verloop van tijd in isolatie. Deze spanning zorgde ervoor dat ik verlangde naar een toevlucht in een andere omgeving. Het platteland werd een benauwende plek en voelde als een korset dat steeds strakker werd aangetrokken.
De pijnlijke gevoelens uit mijn jeugd doen niets af aan de nostalgie die ik voel voor deze plek en aan de drang om haar te vertalen. In mijn werk ontmoeten mens, natuur en machine elkaar. Machines verstoren het landschap, maar worden tegelijkertijd gebruikt om nieuw leven te creëren. De dubbelzinnigheid van deze omgeving probeer ik door middel van materiaal en verf vast te leggen in gelaagde en expressieve doeken. Zo laat ik zien dat schoonheid en pijn naast elkaar kunnen bestaan.